het is zo ver!

Het is zo ver... We zijn donderdag, een week over datum, morgen is het aanmelden in het ziekenhuis en in theorie niet meer zonder baby naar huis gaan... Niet dat we daar veel zin in hebben. Hoe graag zou ik het willen dat het allemaal een beetje 'normaal' gaat... zonder medische hulpmiddeltjes om het uberhaupt op gang te helpen.

Het goede nieuws is dat de 'extra tijd' mij wel de mogelijkheid gegeven heeft om een relatief groot dekentje te haken (als vervanging van het andere). En dat in haar kleurtjes.
Ik heb nog wat extra doopsuikerverrassingen kunnen maken enhet huis is helemaal in orde.
De opvang is gepland en de meisjes hun valiesjes staan klaar (inclusief knuffels en medicatie die er last minute inmoeten en die anders altijd voor chaos kunnen zorgen als dat ineens rap rap erin moet)

Heel spannend! Wat dat morgen gaat geven!

het laatste dekentje

Het dekentje waar ik eerst aan begon voor mini dino 4 maar dat als laatste klaar is. een wollen, gehaakte deken in zigzagpatroon, met groen en blauw (een lente weide met een lenteblauwe lucht)... maar lekker groot en knus dat mama er mee onder kan :)
ik ben er aan begonnen toen ik net wist dat we mini 4 zouden mogen verwelkomen en nu, twee maand voor datum is het klaar...
Aan dekentjes dus geen gebrek meer :)

 Het is lekker groot, want ik kan er zelf ook van tenen tot kin onder (ik ben nu niet wat je noemt erg groot, maar ben ook niet extreem klein, wel eerder klein dan groot, afin, als je me begrijpt :) aan de kleine kant van gemiddeld :)  )
Als mini 4 in januari er dan eindelijk is, kunnen we er lekker samen onder kruipen... het is immers ook twee keer zo breed als ik :) (en nu met die dikke buik is dat best wel een prestatie)

Deze gaat mee naar het ziekenhuis;.. voor de nachtjes... ik herinner mij van de vorige keren dat het toch wel lekker fris kon zijn, s nachts... overdag te warm en s nachts te koud :) (zelfs in september en in april :) )

Octopusje

Er bestaat een project waarbij mensen voor couveusekindjes speciale inktvissen haken of breien. Dit volgens hele strikte regels... Nu is mijn minimij al wat groter, nu ze in het ziekenhuis is wilde ik haar ook een eigen simpele versie proberen maken...

Het was ploeteren en proberen, en een beetje op gevoel haken, want kon het online patroon niet heel de tijd laten open staan of het afdrukken. Heb het dus gelezen en wat bestudeerd en er dan mijn eigen ding mee gedaan...

Ziek

 

Mijn liefste mini was ziek... via spoed gekomen en we hebben maar meteen een kamer gekregen... 

Dit is niet zo leuk om te zien. je weet dat ze in goede handen is hier, gecontroleerd wordt en alle zorgen die ze nodig heeft kan krijgen en ook krijgt. Maar om je kind te zien wenen om de medicatie die ze krijgt, en omwille van dat zuurstofslangetje in de neus dat jeukt..  

 

Gelukkig komt ze er zo stilaan er weer door... Ik heb wat haakwerk mee, om bezig te blijven terwijl ze tussendoor wat slaapt. 

 

Als het een beetje goed weer is smorgens, hebben we wel een heerlijk uitzicht... dat geeft wel enigszins troots :)