aswoensdag is gepasseert...

aswoensdag is gepasseert, en in de katholieke kalender betekend dat dus 40 dagen vasten.
Nu, op zich ben ik niet bijzonder gelovig, en al zeker niet katholiek. Ik geloof niet dat er een God is, en als er al een zou zijn, dan toch zeker niet zo eentje zoals hij in de bijbel beschreven staat.
Maar ik kan de verhalen uit de Bijbel (en voor datzelfde geld, de Joodse tradities en verhalen) wel naar waarde schatten en besef dat daar heel wat belangrijke levenswijsheden in te vinden zijn.
De vasten op zich vind ik niet zo belangrijk, maar het idee om een beperkte periode van het jaar meer bezig te zijn met het pure, jezelf, reflectie en minder met jezelf vol stoppen met rommel en met overdaad wel goed. Al was het maar voor je geestelijke en lichamelijke gezondheid. Of zo.

Het feit dat het verbond der vegetariers (er is waarschijnlijk wel ergens een andere naam voor, maar kom) de vastenperiode uit de Katholieke traditie aangrijpt om het concept 'Dagen zonder vlees' te lanceren, vind ik mooi meegenomen en een erg waardevol initiatief, passend bij een periode van vasten, op vele vlakken.

Dus net als vorig jaar, gaan wij dit jaar de vastenperiode in gedachten houden. Vorig jaar liep de actie 'dagen zonder vlees' veel geruislozer. zij doen maar om de twee jaar de actie 'in het groot'. Toch deden we vorig jaar mee, en des te reden meer om vandejaar ook weer mee te doen.

Vandaag startten we met een heerlijke couscous met een groentenmengeling (couscousgroenten) met fallaffel-balletjes. Och, wat hou ik van die balletjes. Heerlijk! en nog es mooi meegenomen, vleesloos :).

Zo het einde van de winter (ik vind dat eind februari wel zo stilaan het einde van de winter is) is ook de periode om te beginnen denken aan heerlijke geurende planten en bloemetjes, bloeiende kleuren en geuren, heerlijk geritsel en fantastisch groen. Nu is het zo dat wij dus nog altijd geen tuin hebben... tja, ik kan dan ook geen ruimte of geld toveren, dus we wonen nog altijd in ons toch wel karaktervolle stads-rijhuisje. Nu is het zo dat in de stad Gent een geveltuin mag. zolang je een paar regeltjes volgt (max 30 cm diep, 1.20m vrij houden van het voetpad, geen obstakels, ... ). Een geveltuin in die zin dat je een paar tegels uit de stoep haalt en planten in de plaats zet...

Zo moeilijk kan dat niet zijn? Snel even die tegels deruit, de cement onder het voetpad er uit (ja, daar ligt cement onder, en een dikke laag ook, om te zorgen dat je toch een paar jaar over de stoep kan lopen zonder je benen te breken) en hop, plantjes erin.
Maar, zo tegels eruit halen is zo simpel nog niet. toch die eerste niet. met een geleende koevoet en mijn simpele IKEA hamer een half uurtje zitten ploeteren tot stoeptegel 1 eruit was en dan gaat het wel iets beter, omdat je dan wat 'speelruimte' hebt.
Daarna cement uitgraven... dat is hard! en ook hier weer, eerst heel veel zwoegen, opnieuw met beitel en hamer, (tja, ik had niet veel beters, maar het ging ook, en het is natuurlijk geen tuin van verscheidene vierkante meter dat ik er een drilboor voor nodig had), heel veel op mijn vingers slaan in plaats van op de beitel en uiteindelijk is het me gelukt om mijn 'gat in de grond' redelijk cementvrij te krijgen.

dan: wat doe je met die tegels? binnen zetten dan maar en hopen dat je ze gewoon moet bijhouden? mocht iemand die het weet dit lezen, laat mij gerust weten wat ik met die tegels moet doen...

een steun voor een klimplant gaan halen (pvc is lekker buigzaam en plooibaar over verbuigingen en uitstulpingen van de gevel) en dat geval ook nog es aan de muur bevestigd krijgen. Even de man van een vriendin lenen, met zijn boormachine natuurlijk, om dat ding omhoog te krijgen en klaar...

morgen nog potgrond halen, plantjes er in (uiteraard allemaal roze, wat wil je, de mini's waren mee om te kiezen) en dan genieten, en veel water geven :)

laatste loodjes

Nog 2 weken (of 3 ofzo) en dan is de datum dat ons derde kindje uitgerekend werd. Dat betekend dat het maar een halve maand meer wachten is tot het er is. Dat klinkt niet veel, en is ook niet veel, in een mensenleven... zeker niet omdat we er daarna voor de rest van ons leven mee 'opgescheept' zitten :) en er minstens 18 jaar kopzorgen over zullen hebben (dat is natuurlijk allemaal erg liefdevol bedoeld). Maar toch, ondertussen, na zo'n (bijna) negen maand uw lijf te delen, heb ik nu toch zo iets van: 'ik wil mijn lijf terug!' Jaja, ik ben een beetje ongeduldig, gefrustreerd en het kindje komt wel, op zijn tijd en t zal geen maanden meer duren, maar toch :)

Ondertussen houden we ons dus maar een beetje 'bezig'. Met Lore, en Hannah als ze van school komt. Want de geboortecadeaus zijn immers klaar, geboortekaartjes zijn klaar om datum, gewicht en lengte in te vullen (we gaan ervan uit dat de dokters na 5 keer te kijken toch wel voor 99% zeker zijn over het geslacht... (en dat we dus niet in allerijl een ander naam en andere kaartjes en cadeautjes zullen nodig hebben...). Valies staat klaar (misschien nog juist de camera erin steken, maar in tussentijd wil ik uiteraard wel nog de oudste twee af en toe kunnen fotograferen :) )

We houden ons dus bezig met vegetarische recepten te verzinnen en te proberen om daarbij niet alleen slaatjes te maken. Dat is toch effe wennen. Niet dat we volledig veggie worden, maar het concept 'dagen zonder vlees' en 'vastenperiode tussen Aswoensdag en Paasdag' volgen we dit jaar toch een beetje nauwgezetter dan anders en als je gewend bent bijna alle dagen vlees te eten is omschakelen naar 2 maal per week niet zo evident. Maar het gaat :) Gisteren zo van die Turkse Pizza gehaald, zo van die platte dingen die ze oprollen met groentjes tussen. Maar we hebben zelf voor groentjes gezorgd en de pizza's koud bij de Turkse bakker gehaald en zelf iets lekkers mee gemaakt... heerlijk. En dat voelt wel goed hoor, veel vitamines... Af en toe wat ei, en twee dagen in de week dan wat vlees, en dan denk ik dat we al onze voedingstoffen ruimschoots binnen hebben. Terwijl ik denk dat we daarvoor mss wat teveel eiwitten en proteïnen (of zo) binnenkregen uit het vlees en iets te weinig vitaminen uit groenten omdat we al 'vol' gegeten waren met vlees.

Het granny-square-projectje gaat ondertussen door. wat we er precies mee zullen doen, weet ik nog niet, maar alleszins moet je, om er iets mee te kunnen doen, toch meer dan 1tje maken.
al was het als onderleggers, als een deken, als een tafelkleedje,...
Maar het wordt een project van lange adem. Elk vierkantje ongeveer een half uurtje werk. (vooral omdat je goed moet tellen en erbij blijven met je hoofd.) 1 steek zo, dan 3 zo, dan nog 1 zo, dan nog 3 zo, dan nog 3 andere, dan nog es 3 zo....

dag 3, taartjes eten.

Laatste weekdag van de vakantie. En de derde dag vasten. Vegetarische quiche (met geitenkaas en prei) was heerlijk, maar gevaarlijk voor mijn handen. Dikke brandblaar op mijn handpalm... dat wordt lastig naaien vanavond.

Heb nog wat geboortecadeau's afgewerkt deze morgen. Ondertussen in spanning aan het afwachten op nieuws van mijn nicht. ze is gisteren ingeleid, maar het duurt precies lang. Doet me denken aan de geboorte bij mijn eerste. Ook ingeleid en uiteindelijk een bevalling van goeie 34 uur of zo iets. Ballonnetje werkte niet en daarna ging het heeeel erg traag. Soit, ik hoop voor haar dat het nu snel gedaan is. Moeten inleiden is nooit leuk. (als je de keus hebt: niet doen!!!)
Gelukkig krijgt ze er straks iets heeeeeeel mooi voor in de plaats normaal.

Mijn oudste heeft twee dagen geleden haar tutjes afgegeven. Ze stak ze in de kast van nummertje drie (bij de mini-tutjes). "Deze zijn voor de baby!" zei ze. Heel flink. Maar gisterenavond had ze het wat lastig. Hoewel ze niet achter haar tut vroeg (heel flink) was ze toch heel lastig. Dus: beloofde ik: als je flink slaapt zonder tut, en zonder wenen, maken we morgen taart en versieren die.
Dus: vandaag cake gemaakt en na het middagdutje: versieren!

vasten, dag 2, flokdinges

op het stoffenspektakel al elke keer zo van die opstrijkbare figuurtjes in flockfolie (of hoe heet dat/schrijf je dat) zien staan en elke keer wel vol bewondering staan kijken, maar hoe gebruik je zo iets? En is dat wel praktisch kwa wassen enzo meer.
Nu heb ik een hele reeks spulletjes voor ons nummertje drie gemaakt en toen dacht ik: zo'n wikkeldeken moet toch niet zoveel in de was als een t-shirt of een rompertje, Laten we het daar eens mee proberen.
Dus: dit is het resultaat. Ik had wel wat schrik in het begin om het strijkijzer er dus lang op te laten staan (meer dan 10 seconden vind ik erg lang!!!!) dus toen dat er eigenlijk niet zo goed aanhing (heel voorzichtig geprobeerd) toch nog wat langer strijkijzer erop gehouden zoals ze gevraagd hadden op de verpakking (20 seconden lijkt een eeuwigheid en je ziet in je gedachten al meteen alles geruïneerd en verbrand door het strijkijzer :) )
Maar het ging goed: Mijn kleinste mini-mij heeft het wikkeldeken daarna voor even geconfisceerd (het ligt ondertussen terug veilig in de valies voor het ziekenhuis) om al wat te oefenen op haar pop.


Ondertussen gaan de vasten vrolijk voort. Nadat we vanmorgen nog om wat geniale vondsten op tweedehands gegaan zijn, en boodschappen gedaan hebben, was het slaatjestijd, en ook de kindjes moesten het eens proberen. gemengde reacties, bij elk. Op zich vonden ze het wel lekker, maar nogal gek :) ze zijn zoiets dan ook niet gewoon.
ik vond het verrukkelijk.

groenten fijnsnijden: een halve chinese kool, een halve komkommer, een halve venkel, een kwart ramanas, een heel bakje kerstomaatjes, rode bonen uit blik en een handvol pecannoten. Alles samen in een kom.
vinaigrette voor erover: 3 el xeresazijn (zou wss met andere rode azijn ook gaan), 4 el witte azijn, 3 el water, 4 el sesamolie, peper, een eetlepel mosterd, bieslook en een zakje van dat vinaigrettepoeder (waar je normaal alleen water en olie aan toevoegd) en dat alles mengen en erover gieten (over de groenten wel te verstaan)
en daar een bruine boterham met verse kaas erbij.

HEERLIJK!

gelukkig is het heerlijk weer, dus past zo iets wel.

sjaal afgewerkt, speeltuin bezocht en begonnen met de (katholieke) vasten.

Ben er een tijdje aan bezig geweest, zo af en toe een paar lijnen/rijen, dan weer paar dagen niets, dan es een dag heel wat rijen,... maar mijn sjaal uit 1 enkele giga-grote bol wol (5 km wol of zo? kweet het al niet meer, want ben er al van begin januari mee bezig) is af.

Een beetje dankzij het vals alarm van zondag. Zondag avond laat (zo ongeveer het uur van: nog deze serie af zien en in mijn bed kruipen), ging het ineens allemaal niet zo goed en kreeg ik grote flashbacks aan de dag dat ik van ons mini - nummer 2 (Lore) ben bevallen. volledig zelfde gevoel. Maar toch lichte paniek, want in mijn ogen is 36 weken toch iets te weinig. (Al was de dokter blijkbaar minder ongerust). Wij dus naar ziekenhuis, onderzoekjes en monitor, maar dat duurt een tijdje en dat houdt wel wat 'wachten' in. En gelukkig had ik dus de reflex om het haakwerk in mijn zak te steken. En tijdens het wachten toch heel wat rijtjes gemaakt.

Het was allemaal vals alarm, en ondertussen gedragen de buikspieren en nummer 3 zich, dus das ok :) Maar heb er wel nog zo'n goeie twee dagen last van gehad, dat we pas rond 3u30 in ons bed lagen daardoor en dat om 7 u onze mini's wakker waren, die van de hele commotie niets gemerkt hadden. (ook niet dat Opa en Mammie hier ondertussen in de zetel zaten enzo, nog eens heel erg veel dank u wel, trouwens, lieve schoonouders van mij!)

Maar nu is het ondertussen weer rustig in lijf/leden en in huis en dat de vasten met zo'n schitterend weer begint, is een uitgelezen moment om een speeltuin in de buurt te bezoeken. Het mooie aan deze speeltuin is dat deze vlak aan de school gelegen is, waar Hannah binnen een goeie 5 dagen mag starten in K0 (dus peuterklas, binnen een graadklas), dus doen we op die manier de weg naar school nog eens, op een rustig moment, zodat we goed kunnen zien: verkeer, zebrapaden, voetpaden, route,... (niet dat het ver is).
Dus bij deze ook even een (paar) lesjes verkeers-bewustzijn voor Hannah. Ik wacht aan het einde van de stoep, ik rijd met mijn trap-fiets op de stoep, ik steek over op het zebrapad, ik rijd niet in hondenkaka, als ik oversteek, sta ik niet plots stil in het midden van de straat, ik kijk of er geen auto's aankomen voor ik oversteek... enzovoort enzovoort :)

 Uiteraard is de speeltuin een geweldige plaats om eens buiten te komen als je zo midden in de stad woont. Jammer genoeg denk ik soms: als er nu wat meer speeltuinen zouden zijn...
maar we zijn al heel tevreden met wat we hebben in de buurt, al kan het altijd beter :)

En zoals men misschien wel weet, is het hier in Belgie schoolvakantie, en tijdens deze krokusvakantie is het altijd de woensdag dat de 5 of 6 weken durende vastenperiode van de Katholieke kalender, zo vlak voor Pasen, begint.
Vorig jaar was er een grote actie hiervoor, 'dagen zonder vlees' (http://www.dagenzondervlees.be/nl-BE/index.php ), dit jaar is er geen officiele campagne, maar we zijn uiteraard vrij om te vasten, zonder campagne ook.
http://www.standaard.be/cnt/dmf20140304_053
Omdat ik daar wel achter sta, zo af en toe es iets lekkers met alleen groentjes, en dat in principe (zolang je zo geen speciale quorn-merk-burgers gaat gebruiken) ook relatief goedkoop zou moeten zijn (bv een eitje, of wat bonen of noten als vervanger), doen we daar met het gezin ook dit jaar weer aan mee. Af en toe wat traditie kan geen kwaad, zowel ouwe als nieuwe tradities, om gelijk wat voor reden (de katholieke, de ecologische, ... ). Dus: de komende 6 weken: maar 2 dagen per week een stukje vlees op het bord, en de rest aanvullen met veel lekkere groentjes.
Even terzijde: ik ben de kok in huis, dus ik beslis :)
Vandaag al lekkere groentenstoofpot en een eitje... hmmmm :)
en morgen? Nog even over nadenken.
Maar daag uzelf ook uit en probeer eventueel eens iets vegetarisch ?