de laatste loodjes

Alweer een tijdje geleden... maar ik was druk druk druk bezig!

We hadden wat pech tussen kerst en nieuwjaar. Na een serieus vals alarm voor kerst zat mijn valies voor het ziekenhuis, met alle mooie zelf gemaakte spullen erin, in onze autokoffer. Na kerst is een dief er mee vandoor gedaan. Tranen, tranen en tranen, frustratie en verdriet... een facebook-oproepje en een berichtje in de krant later nog niet echt iets terug gevonden :(. We hopen wel, maar in ons hoofd vermoeden we dat we niets meer gaan terug zien.

Dus was het tijd om te gaan shoppen (ik kon het kindje toch niet zonder kleertjes laten zitten) en heb ik een aantal dingetjes opnieuw gemaakt. het dekentje met katoen en fleece hebben we redelijk snel opnieuw kunnen maken, ik ben opnieuw begonnen aan een gehaakt dekentje. jammer genoeg niet meer in de originele kleuren, want dat was wol die ik in de lente/zomer kocht en nu hebben ze die kleuren niet, want dat zijn geen winterkleuren... (pffft)
dus, andere kleuren, enigszins andere wol, en een iets ander design, maar verder wel ong het zelfde soort deken. ondertussen ziet dat er al redelijk goed uit. Nog wat klein, in vergelijking met het vorige, maar ondertussen wel bruikbaar als het zover zou zijn. Zolang er nog geen weeen zijn, doen we wel voort :)

We hadden dan ook een nieuw toilettasje nodig om de baby verzorgingsspulletjes in te steken... 
 En dat hebben we dus ook gemaakt.

Heb dan ook maar een paar mutsjes gemaakt voor de mini, aangezien ik heel wat mutsjes tegen de kou in de valies gestoken had.

 daardoor waren de doopsuiker zakjes wat uitgesteld (ja, ik moest er nog een heleboel doen) maar ondertussen hebben we ook daar al wel een en ander gedaan... al zijn we nog niet helemaal klaar (shame shame shame). Maar dat komt wel goed.

Ik heb voor mijn oudste dochter ook een pinguinkleedje gemaakt. Voor nieuwjaar. Dat hadden we beloofd. Zij had de stof gekozen, ik heb er een jurkje van gemaakt en het was super! Zij super blij! Want 3 van haar favoriete dingen had dat outfitje: een kleedje, veel pinguins, en glitter (in de onderrok).


 



In tussentijd zijn we aan onze datum gekomen en nu is het dus echt aftellen... Na twee traumatische bevallingen met inleiding heb ik daar eigenlijk niet zo veel zin in, maar de datum staat wel al vast als het niet vanzelf in gang schiet... Hoe dichter we zullen komen, eerlijk gezegd, hoe meer mijn hoofd paniekaanvallen krijgt en schrik heeft voor nog meer trauma. Natuurlijk... op den duur wordt het een zelfvervullende voorspelling (self fullfilling prophecy in vaktermen)... maar toch, hoezeer ik mezelf ook probeer te vertellen dat het niet hoeft slecht te gaan en het deze keer misschien toch eens effectief werkt enzo (vorige keren dus niet wat in lang en uitputtend en traumatiserend resulteerde). Het positieve gaat er echt niet in. Dus, veel tabasco op mijn eten de komende week, veel tonic, veel ananas, en nog meer van die 'stomme' trucjes... wie weet...


Wish me luck!

    

Jules en zijn schoenen

Jules uit de klas van mijn middelste meid, was deze vakantie mee met ons naar huis.
Ik had wel wat plannen met Jules, wilde hem graag helemaal in het nieuw steken, maar dat is niet gelukt, aangezien de planning een beetje door elkaar gelopen is.
Wel heeft Jules nieuwe schoenen gekregen...

 Met groene en blauwe vilt en ze aan zijn voetjes aangepast bij het uittekenen. Een linker en een rechter (er staan met textielstift bolletjes vanbinnen in op de zooltjes) ...

goed gemutst!

mijn oudste meid zit dit jaar in de pinguinklas. En natuurlijk is nu alles met pinguins extra interessant... lust ze visjes niet? ahja, maar meisje, de pinguins eten dat graag hoor! ahja, dan lust zij het ook... handig toch...
met de herfst en winter komt ook de koude en binnenkort weer de vriezeman aanzetten. dus hadden de meisjes mutsen nodig. Ze kregen er elk eentje, maar hier is de foto van de oudste met haar pinguinmuts. de middelste kreeg een giraffe en de jongste een pluizige...

lang leve Zeeman wol en mijn haaknaald :)
(naar patroon van de stinkdiermuts uit combigurumi)

monsterdromen

Wanneer de winter komt, wordt het vroeger donker. Kleine meisjes zien dan snel overal monsters...
en nachtmerries...

Een dromenvanger is dus een ideaal 'afleidingsmaneuver'... ik maakte voor hen een bruine dromenvanger, met een beige binnendraad en rode/oranje/bruine/houden parels... de pluimen maakte ik van fimo

over T-shirts en zo...

Een paar creatieve uren en soms kan je zoveel leuke dingen doen! De basis voor uitnodigingen voor een verjaardagsfeestje, twee Olaf-T-shirtjes gemaakt, een T-shirt voor de 17de maart, en Lore wat creatief aan het werk gezet... heerlijk...
























En Lore creatief bezig zien is fantastisch... en levert leuke en kleurrijke foto's.

een meisjes dino

Mijn oudste mini-mij haar obsessie met dino's blijft maar duren, en dus kreeg ze onlangs in de solden een T-shirt, hoe kan het anders, uit de jongens collectie, in donker groen, met een stoere dino op, met een zonnebril en een hawaïhemdje. coole T-shirt, maar hij past wegens de kleur en vorm alleen bij een jeansbroek en als ze dan haar haar op een staartje heeft en je kijkt naar haar frontaal, dan ziet ze er een beetje uit als een jongen... op zich: ach, mij maakt het niet uit, zolang zij zich er maar goed bij voelt.
En dan denk ik: al die stereotypen in de kleding. Alsof meisjes geen dino-fans kunnen zijn. En nu hoor ik al jaren van meisjes die fan zijn van dino's (en ook van jongens die roze als lievelingskleur hebben, maar vind maar eens mooie stoere roze jongenskledij zonder strikjes)... en ik vraag me af waarom de mode-mensen daar niet op inspelen? ach ja, dan doen we t zelf

Het resultaat is een hemdje (deze keer) met een meisjes T-rex, met een kroon (zoals gewenst), een strik (zoals gewenst) en lippenstift (zoals gewenst), aangevuld met een bosje bloemen met knoopjes als bloemkopjes.

 

Een verrassing voor als ze morgen thuis komt van een nachtje op logement bij de grootouders. 

 

 

kindjes verwennen = mezelf verwennen

 Soms is opvoeden een gevecht dat vooral veel energie en creativiteit vraagt. Afin, niet echt een gevecht, dat is het misschien ook niet. Maar het geeft een heleboel dagelijkse problemen en moeilijkheden, die je alle dagen moet overwinnen. De ene keer gaat dat vanzelf, kom je zo op een oplossing, die er ook meteen voor zorgt dat dit probleem niet terugkomt, en andere keren, is het een moeilijkheid die dagen, weken of zelfs maanden aansleept voor je eindelijk een oplossing voor het probleem vind.
Mijn middelste mini-mij eet niet graag boterhammen, afin, eigenlijk wel, maar ze doet al een paar weken moeilijk over haar ontbijt, en haar boterhammen 's middags, waardoor ze een hele dag humeurig is van de honger, en dan heel de dag liefst zou chocolade eten. Die chocolade neemt ze dan ook gewoon... Maar goed! problemen moet je oplossen. Een middag bedacht ik: wat als ik mezelf nu eens verwen en dan eet ze misschien gewoon mee? Wat kaasjes (fagotin), boterhammetjes met choco en boterhammetjes met confituur... En waarempel, het werkte...

Maar mijn schat vond nog een betere oplossing. Laat haar zelf een poging doen om haar boterhammen te smeren. Na al die dingen die we geprobeerd te hebben, was dit eindelijk iets wat werkte, ineens had ze 2 boterhammen op... fantastisch... ok, het gaat niet altijd even goed om te smeren, maar het zal wel beteren! En ze eet haar boterhammen.

Liesl verwennen we af en toe met zelfgemaakte fruitpap, zoals ze vroeger ook door mijn mama of mijn oma gemaakt werd voor ons of voor mijn mama. Appeltjes raspen, bananen pletten, koekjes erbij kruimelen en melk of sinaasappelsap erbij... heerlijk. Dubbele portie, want ook ik lust dat! En het is nog es gezond voor iedereen. Soms maken we zelfs 3 porties, eentje voor de kleinste mini-mij, eentje voor de middelste (die toch ook thuis is) en een portie voor mezelf :). Iedereen verwend en iedereen gezond. 

Een ander 'probleempje' of 'moeilijkheidje' is dat de kindjes vaak allebei willen helpen met koken of eten klaar maken. vanavond gingen we pudding maken, maar wat doe je als zowel mini-mij 1 en mini-mij 2 allebei willen helpen en pudding maken. Dan maak je twee porties. We maakten griesmeelpudding en chocoladepudding. Aangezien mijn schat geen chocolade lust, hebben we eigenlijk geen chocoladepuddingpoeder in huis. Maar dat probleem wordt opgelost met bakvaste chocoladekorrels. Die smelten wel, blijkbaar, maar ze smaken wel nog lekker eens ze warm geworden zijn. Andere chocolade, die te warm wordt, wordt kristalachtig en is minder lekker nadien. 

 Het resultaat is chocosnoetjes en veeeeeel lege potjes :)

 De griesmeel haalde ik in Duitsland. Ik heb deze hier nog nooit gevonden. (het is een soort couscous, maar dan nog fijner). Als ik deze hier ooit ergens voor een schappelijke prijs vindt in een gemakkelijk te bereiken winkel (zijnde een 'gewone winkel', waar ik mijn andere dagelijkse boodschappen ook doe), laat ik het ook wel weten. 

Heerlijk smullen, dat is fantastisch, dat is mezelf verwennen, mijn kids verwennen, en zo is iedereen blij.

een verjaardagcadeautje voor een aanstaande papa

vrienden van ons, een koppel, verwachten een kindje, en dat doet mijn hoofd meteen overlopen van allerlei mogelijke cadeau's en verwennerijtjes :)
onlangs is de papa verjaard van het kindje dat eraan komt en dus hebben we een cadeautje gemaakt.
Papa is doctorandus in de chemie en dat wilden we er dus ook laten in terugkomen.

(gelukkig heb ik zelf een man in ongeveer hetzelfde schuitje en kon hij mij dus helpen met de correctheid van alle tekeningetjes)

Swapjes en kerstcadeaus

Zo, Kerst is weer gepasseerd, Nieuwjaar ook... En het is de beste tijd van het jaar! (vind ik toch, normaal gezien)... We moesten een aantal mensen missen dit jaar, voor het eerst. Maar al bij al, was het een erg fijne periode! 

Bij deze dus: gelukkig nieuwjaar!

Bij ons in de familie trekken we (zoals in vele families denk ik) briefjes, zodat je maar voor 1 iemand een cadeautje moet kopen, maar dan wel veel tijd en liefde in kan steken. Aangezien mijn man niet zo goed is in tijd en liefde in cadeau's steken, betekend dat voor mij dan wel 2 cadeau's, maar dat vind ik nog zo erg niet :)

Mijn ene broer en mijn ene schoonzus (van de andere broer) kregen allebei iets heel persoonlijks en iets zelfgemaakt. Ze kregen zelfgemaakte vanillesuiker (a la Jeroen Meus, met een vanillestokje erin) en een keukenschortje... 

 Daarnaast deed ik ook mee aan een secret Santa Kerstswap. Ik maak een cadeautje voor iemand die niet weet dat ik voor haar een cadeau maak en iemand anders, van wie ik op voorhand niet weet dat ze een cadeau voor mij moet maken, maakt voor mij een verrassing. We gaan af op wat we van elkaar te weten komen aan de hand van de informatie uit het inschrijvingsformulier en hopen dat het in de smaak valt!

Ik kreeg erg mooi omkleedde potten die ik voor allerlei knutselspullen kan gebruiken

een super mooi tasje (dat ondertussen al meermaals gebruikt werd om een spelletje memorie van de kindjes in te steken om naar de familiefeesten te trekken en geen grote dozen mee te moeten nemen), en een doe het zelf slinger pakket met vogeltjes, waar ik nu al verliefd op ben (een beetje zoals die met de vlinders die al in huis hangt :) )

 

 

Zelf maakte ik iets voor een jongensmama. Hoewel de jongens nog niet zo groot zijn, maar dat binnenkort wel zullen worden, maakte ik een zelf ontworpen en met textielverf getekende automat, gaf daar bij textielstiften en liet hen de vrijheid zelf nog elementen toe te voegen om het creatief te houden. Voor de mama gaf ik wolletjes om te haken en een zelfgemaakt keukenschortje met zakje.

 

Ik was er stiekem zelf wel wat jaloers op :)

 

organiseren

Wij wonen in een prachtige, fantastische buurt in het Gentse, met name, de Brugse poort.

Het is een fantastische wijk, die leeft, waar beweging is, waar dingen, goede dingen, gebeuren, waar mogelijkheden zijn, maar waar het nogal druk is en krap van ruimte...
Er zijn hier een aantal ruimtes in de stad, die eigenlijk triestig liggen te schreeuwen om wat aandacht, maar die nu als lege gaten in onze drukke wijk op de kaart staan. Zo ligt er tussen de peerstraat en de boomstraat een prachtig groot vlak terrein met 3 enorm mooie bomen erop. Maar er staan hekjes rond, en er gebeurt in al die tijd dat we hier wonen, gewoon niets mee...
Geen idee van wie dit is en wat de plannen er mee zijn, maar ik vind het jammer dat het in tussentijd niet kan opengesteld worden als ruimte die door de buurtbewoners kan gebruikt worden, al was het maar om de kindjes eens te laten voetballen of om er te gaan picnicen in de zomer. En voor mijn part zetten ze er een bordje: de eigenaar is niet verantwoordelijk voor gebeurde ongevallen, betreden op eigen verantwoordelijkheid,... weet ik het?

Toch doet de stad hun best, er zijn al heel wat pleinen die daar zo wat niets lagen te doen, die best wel al een mooie invulling kregen, maar er is nog veel werk.

Ons huis is zeker niet klein, voor deze buurt, maar het is in vergelijking met huizen van sommige kennissen of familie zeker ook niet groot, al zeker niet gezien we er hier met 5 in wonen...
En dat vraagt soms toch wel om wat organisatietalent, wat ik jammer genoeg niet heb.
vaak ziet mijn huisje er dus soms wat rommelig uit, of wat chaotisch. Simpelweg omdat er niet veel plaats is.
Gelukkig staat pinterest, internet,... vol met geniale opbergideeen, en soms kunnen we er enkele van gebruiken.

Maar we zijn ook creatief.

We hebben dan de bureau maar nog eens aangepakt.

Met een baby in huis heb je al eens glazen potjes van de babyvoeding over, net als dat je met twee kleuters in huis ook van die glazen yoghurtpotjes overhebt, soms... daar passen gerust de hele boel kleine prutskes op mijn bureau in... op die manier kan ik geld uitsparen aan organisatie-producten uit boekenwinkels enzo, moet ik minder glas buiten zetten, zit alles toch goed ordelijk gesorteerd, zie ik wat waar zit en pak ik gewoon het potje dat ik nodig heb.

En de living. Doe eens een kast weg (en de bijhorende ongebruikte rommel) en die ruimte ziet er alweer een stuk rustiger uit.


1 belangrijk iets heb ik ondertussen al geleerd.
Wil je een (klein) huis goed organiseren, doe dan al de overbodige rommel weg.
En denk daar maar ruim in. Soms zeggen ze: iets wat je twee jaar niet gebruikt hebt, kan weg... goh, soms moet het zelfs snelle.

En dat is voor mij geen evidentie. Want het botst een beetje met het principe: gooi niets weg, want al dat afval is ook niet goed. Maar dan kan je ook gewoon zeggen: wie al niet koopt wat hij niet nodig heeft, wint twee keer. opgeruimd huis waar je geen nutteloze dingen moet weggooien, goed voor de portemonee in de winkel en achteraf in de aankoop van vuilzakken...
Toch: in deze huidige materialistische samenleving is het soms moeilijk. En ik neem gewoon tout court niet graag afscheid van dingetjes.
Hebben jullie goede ideeën? hebben jullie fantastische oplossingen? Deel ze gerust :)

Dag lieverds!!!