Zo, klaar... nu vooral elke dag een emmertje water over gieten en hopen dat alles heel goed groeit!
Mijn Geveltuintje staat er ! En het voordeel is, hij is zo half eetbaar! Munt, rode frambozen en gele frambozen.
Ik had nog wat aarde tekort, aangezien al die cement/stabilizé eruit moest (wat was dat een hels werk) en gelukkig verkopen ze grote zakken... net genoeg, met nog een aantal restjes grond, om de hele put te vullen.
Nu wachten tot alles wat gegroeid is en openbloeid tot het een volle tuin wordt...
voila: toevoegen aan mijn gekke dingen lijst (dingen die je doet die iemand eigenlijk alleen doet als er toch ergens een klein hoekje af is, zoals ze bij ons soms plegen te zeggen): een tuin aanleggen midden in de stad, waar je eigenlijk geen plaats voor hebt.
Posts tonen met het label huis tuin keuken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label huis tuin keuken. Alle posts tonen
zaterdag 21 februari 2015
donderdag 5 februari 2015
kindjes verwennen = mezelf verwennen
Soms is opvoeden een gevecht dat vooral veel energie en creativiteit vraagt. Afin, niet echt een gevecht, dat is het misschien ook niet. Maar het geeft een heleboel dagelijkse problemen en moeilijkheden, die je alle dagen moet overwinnen. De ene keer gaat dat vanzelf, kom je zo op een oplossing, die er ook meteen voor zorgt dat dit probleem niet terugkomt, en andere keren, is het een moeilijkheid die dagen, weken of zelfs maanden aansleept voor je eindelijk een oplossing voor het probleem vind.
Mijn middelste mini-mij eet niet graag boterhammen, afin, eigenlijk wel, maar ze doet al een paar weken moeilijk over haar ontbijt, en haar boterhammen 's middags, waardoor ze een hele dag humeurig is van de honger, en dan heel de dag liefst zou chocolade eten. Die chocolade neemt ze dan ook gewoon... Maar goed! problemen moet je oplossen. Een middag bedacht ik: wat als ik mezelf nu eens verwen en dan eet ze misschien gewoon mee? Wat kaasjes (fagotin), boterhammetjes met choco en boterhammetjes met confituur... En waarempel, het werkte...
Maar mijn schat vond nog een betere oplossing. Laat haar zelf een poging doen om haar boterhammen te smeren. Na al die dingen die we geprobeerd te hebben, was dit eindelijk iets wat werkte, ineens had ze 2 boterhammen op... fantastisch... ok, het gaat niet altijd even goed om te smeren, maar het zal wel beteren! En ze eet haar boterhammen.
Liesl verwennen we af en toe met zelfgemaakte fruitpap, zoals ze vroeger ook door mijn mama of mijn oma gemaakt werd voor ons of voor mijn mama. Appeltjes raspen, bananen pletten, koekjes erbij kruimelen en melk of sinaasappelsap erbij... heerlijk. Dubbele portie, want ook ik lust dat! En het is nog es gezond voor iedereen. Soms maken we zelfs 3 porties, eentje voor de kleinste mini-mij, eentje voor de middelste (die toch ook thuis is) en een portie voor mezelf :). Iedereen verwend en iedereen gezond.
Een ander 'probleempje' of 'moeilijkheidje' is dat de kindjes vaak allebei willen helpen met koken of eten klaar maken. vanavond gingen we pudding maken, maar wat doe je als zowel mini-mij 1 en mini-mij 2 allebei willen helpen en pudding maken. Dan maak je twee porties. We maakten griesmeelpudding en chocoladepudding. Aangezien mijn schat geen chocolade lust, hebben we eigenlijk geen chocoladepuddingpoeder in huis. Maar dat probleem wordt opgelost met bakvaste chocoladekorrels. Die smelten wel, blijkbaar, maar ze smaken wel nog lekker eens ze warm geworden zijn. Andere chocolade, die te warm wordt, wordt kristalachtig en is minder lekker nadien.
Het resultaat is chocosnoetjes en veeeeeel lege potjes :)
De griesmeel haalde ik in Duitsland. Ik heb deze hier nog nooit gevonden. (het is een soort couscous, maar dan nog fijner). Als ik deze hier ooit ergens voor een schappelijke prijs vindt in een gemakkelijk te bereiken winkel (zijnde een 'gewone winkel', waar ik mijn andere dagelijkse boodschappen ook doe), laat ik het ook wel weten.
Heerlijk smullen, dat is fantastisch, dat is mezelf verwennen, mijn kids verwennen, en zo is iedereen blij.
Mijn middelste mini-mij eet niet graag boterhammen, afin, eigenlijk wel, maar ze doet al een paar weken moeilijk over haar ontbijt, en haar boterhammen 's middags, waardoor ze een hele dag humeurig is van de honger, en dan heel de dag liefst zou chocolade eten. Die chocolade neemt ze dan ook gewoon... Maar goed! problemen moet je oplossen. Een middag bedacht ik: wat als ik mezelf nu eens verwen en dan eet ze misschien gewoon mee? Wat kaasjes (fagotin), boterhammetjes met choco en boterhammetjes met confituur... En waarempel, het werkte...
Maar mijn schat vond nog een betere oplossing. Laat haar zelf een poging doen om haar boterhammen te smeren. Na al die dingen die we geprobeerd te hebben, was dit eindelijk iets wat werkte, ineens had ze 2 boterhammen op... fantastisch... ok, het gaat niet altijd even goed om te smeren, maar het zal wel beteren! En ze eet haar boterhammen.
Liesl verwennen we af en toe met zelfgemaakte fruitpap, zoals ze vroeger ook door mijn mama of mijn oma gemaakt werd voor ons of voor mijn mama. Appeltjes raspen, bananen pletten, koekjes erbij kruimelen en melk of sinaasappelsap erbij... heerlijk. Dubbele portie, want ook ik lust dat! En het is nog es gezond voor iedereen. Soms maken we zelfs 3 porties, eentje voor de kleinste mini-mij, eentje voor de middelste (die toch ook thuis is) en een portie voor mezelf :). Iedereen verwend en iedereen gezond.
Een ander 'probleempje' of 'moeilijkheidje' is dat de kindjes vaak allebei willen helpen met koken of eten klaar maken. vanavond gingen we pudding maken, maar wat doe je als zowel mini-mij 1 en mini-mij 2 allebei willen helpen en pudding maken. Dan maak je twee porties. We maakten griesmeelpudding en chocoladepudding. Aangezien mijn schat geen chocolade lust, hebben we eigenlijk geen chocoladepuddingpoeder in huis. Maar dat probleem wordt opgelost met bakvaste chocoladekorrels. Die smelten wel, blijkbaar, maar ze smaken wel nog lekker eens ze warm geworden zijn. Andere chocolade, die te warm wordt, wordt kristalachtig en is minder lekker nadien.
Het resultaat is chocosnoetjes en veeeeeel lege potjes :)
De griesmeel haalde ik in Duitsland. Ik heb deze hier nog nooit gevonden. (het is een soort couscous, maar dan nog fijner). Als ik deze hier ooit ergens voor een schappelijke prijs vindt in een gemakkelijk te bereiken winkel (zijnde een 'gewone winkel', waar ik mijn andere dagelijkse boodschappen ook doe), laat ik het ook wel weten.
Heerlijk smullen, dat is fantastisch, dat is mezelf verwennen, mijn kids verwennen, en zo is iedereen blij.
woensdag 17 december 2014
Een keukenshortje voor mezelf
We koken graag, we houden van koekjes, brood en taart bakken... Maar daar worden mijn kleren en vooral mijn rok (of soms broek), zo rap vuil van... Een keukenshort dus... Maar die met een bovenstuk zijn om de een of andere reden zo onhandig... Zelf eentje maken dan... Een vergeten groen linnen lapke en een stukje van een supermooi stukje stof dat ik via secret september swap kreeg... En een uurtje tijd
Om de een of andere reden ben ik er ook in geslaagd om de foto's omgekeerd te trekken... maar soit...
het uilenstofje is het stofje dat ik kreeg via de secretseptemberswap en ik vind die heel erg mooi!
woensdag 29 oktober 2014
een potje vitamine C
hmmm, heerlijk...
De kindjes zijn bij de oma, dus rustig werk inhalen thuis, en daarvoor een vitamine-bommetje...
De kindjes zijn bij de oma, dus rustig werk inhalen thuis, en daarvoor een vitamine-bommetje...
vrijdag 17 oktober 2014
organiseren
Wij wonen in een prachtige, fantastische buurt in het Gentse, met name, de Brugse poort.
Het is een fantastische wijk, die leeft, waar beweging is, waar dingen, goede dingen, gebeuren, waar mogelijkheden zijn, maar waar het nogal druk is en krap van ruimte...
Er zijn hier een aantal ruimtes in de stad, die eigenlijk triestig liggen te schreeuwen om wat aandacht, maar die nu als lege gaten in onze drukke wijk op de kaart staan. Zo ligt er tussen de peerstraat en de boomstraat een prachtig groot vlak terrein met 3 enorm mooie bomen erop. Maar er staan hekjes rond, en er gebeurt in al die tijd dat we hier wonen, gewoon niets mee...
Geen idee van wie dit is en wat de plannen er mee zijn, maar ik vind het jammer dat het in tussentijd niet kan opengesteld worden als ruimte die door de buurtbewoners kan gebruikt worden, al was het maar om de kindjes eens te laten voetballen of om er te gaan picnicen in de zomer. En voor mijn part zetten ze er een bordje: de eigenaar is niet verantwoordelijk voor gebeurde ongevallen, betreden op eigen verantwoordelijkheid,... weet ik het?
Toch doet de stad hun best, er zijn al heel wat pleinen die daar zo wat niets lagen te doen, die best wel al een mooie invulling kregen, maar er is nog veel werk.
Ons huis is zeker niet klein, voor deze buurt, maar het is in vergelijking met huizen van sommige kennissen of familie zeker ook niet groot, al zeker niet gezien we er hier met 5 in wonen...
En dat vraagt soms toch wel om wat organisatietalent, wat ik jammer genoeg niet heb.
vaak ziet mijn huisje er dus soms wat rommelig uit, of wat chaotisch. Simpelweg omdat er niet veel plaats is.
Gelukkig staat pinterest, internet,... vol met geniale opbergideeen, en soms kunnen we er enkele van gebruiken.

Maar we zijn ook creatief.
We hebben dan de bureau maar nog eens aangepakt.
Met een baby in huis heb je al eens glazen potjes van de babyvoeding over, net als dat je met twee kleuters in huis ook van die glazen yoghurtpotjes overhebt, soms... daar passen gerust de hele boel kleine prutskes op mijn bureau in... op die manier kan ik geld uitsparen aan organisatie-producten uit boekenwinkels enzo, moet ik minder glas buiten zetten, zit alles toch goed ordelijk gesorteerd, zie ik wat waar zit en pak ik gewoon het potje dat ik nodig heb.
En de living. Doe eens een kast weg (en de bijhorende ongebruikte rommel) en die ruimte ziet er alweer een stuk rustiger uit.
1 belangrijk iets heb ik ondertussen al geleerd.
Wil je een (klein) huis goed organiseren, doe dan al de overbodige rommel weg.
En denk daar maar ruim in. Soms zeggen ze: iets wat je twee jaar niet gebruikt hebt, kan weg... goh, soms moet het zelfs snelle.
En dat is voor mij geen evidentie. Want het botst een beetje met het principe: gooi niets weg, want al dat afval is ook niet goed. Maar dan kan je ook gewoon zeggen: wie al niet koopt wat hij niet nodig heeft, wint twee keer. opgeruimd huis waar je geen nutteloze dingen moet weggooien, goed voor de portemonee in de winkel en achteraf in de aankoop van vuilzakken...
Toch: in deze huidige materialistische samenleving is het soms moeilijk. En ik neem gewoon tout court niet graag afscheid van dingetjes.
Hebben jullie goede ideeën? hebben jullie fantastische oplossingen? Deel ze gerust :)
Dag lieverds!!!
Het is een fantastische wijk, die leeft, waar beweging is, waar dingen, goede dingen, gebeuren, waar mogelijkheden zijn, maar waar het nogal druk is en krap van ruimte...
Er zijn hier een aantal ruimtes in de stad, die eigenlijk triestig liggen te schreeuwen om wat aandacht, maar die nu als lege gaten in onze drukke wijk op de kaart staan. Zo ligt er tussen de peerstraat en de boomstraat een prachtig groot vlak terrein met 3 enorm mooie bomen erop. Maar er staan hekjes rond, en er gebeurt in al die tijd dat we hier wonen, gewoon niets mee...
Geen idee van wie dit is en wat de plannen er mee zijn, maar ik vind het jammer dat het in tussentijd niet kan opengesteld worden als ruimte die door de buurtbewoners kan gebruikt worden, al was het maar om de kindjes eens te laten voetballen of om er te gaan picnicen in de zomer. En voor mijn part zetten ze er een bordje: de eigenaar is niet verantwoordelijk voor gebeurde ongevallen, betreden op eigen verantwoordelijkheid,... weet ik het?
Toch doet de stad hun best, er zijn al heel wat pleinen die daar zo wat niets lagen te doen, die best wel al een mooie invulling kregen, maar er is nog veel werk.
En dat vraagt soms toch wel om wat organisatietalent, wat ik jammer genoeg niet heb.
vaak ziet mijn huisje er dus soms wat rommelig uit, of wat chaotisch. Simpelweg omdat er niet veel plaats is.
Gelukkig staat pinterest, internet,... vol met geniale opbergideeen, en soms kunnen we er enkele van gebruiken.
Maar we zijn ook creatief.
We hebben dan de bureau maar nog eens aangepakt.
Met een baby in huis heb je al eens glazen potjes van de babyvoeding over, net als dat je met twee kleuters in huis ook van die glazen yoghurtpotjes overhebt, soms... daar passen gerust de hele boel kleine prutskes op mijn bureau in... op die manier kan ik geld uitsparen aan organisatie-producten uit boekenwinkels enzo, moet ik minder glas buiten zetten, zit alles toch goed ordelijk gesorteerd, zie ik wat waar zit en pak ik gewoon het potje dat ik nodig heb.
1 belangrijk iets heb ik ondertussen al geleerd.
Wil je een (klein) huis goed organiseren, doe dan al de overbodige rommel weg.
En denk daar maar ruim in. Soms zeggen ze: iets wat je twee jaar niet gebruikt hebt, kan weg... goh, soms moet het zelfs snelle.
En dat is voor mij geen evidentie. Want het botst een beetje met het principe: gooi niets weg, want al dat afval is ook niet goed. Maar dan kan je ook gewoon zeggen: wie al niet koopt wat hij niet nodig heeft, wint twee keer. opgeruimd huis waar je geen nutteloze dingen moet weggooien, goed voor de portemonee in de winkel en achteraf in de aankoop van vuilzakken...
Toch: in deze huidige materialistische samenleving is het soms moeilijk. En ik neem gewoon tout court niet graag afscheid van dingetjes.
Hebben jullie goede ideeën? hebben jullie fantastische oplossingen? Deel ze gerust :)
Dag lieverds!!!
donderdag 7 augustus 2014
hmmmm, broooood!
Wat is er lekkerder dan een brood dat net 15 minuten uit de oven is, als je het opeet? Niet zo veel :) (een super vers ijsje misschien). Dit brood was 15 minuten voor het middageten klaar en wat is er gesmuld geweest. Het is de eerste keer dat ik de all-in-one bloem van Aveve probeer en zelfs voor 'handgemaakt' en niet machinegemaakt brood, is dat toch wel nog altijd aan te raden. 7 euro en een klets voor 5 broden... cva wel nog :) (Er moet alleen nog water bij).
maandag 26 mei 2014
sjokolabrokkenpudding
pudding warm over de chocolade gieten en lauw of koud opeten...
zaterdag 17 mei 2014
creatief weekendje
Alles klaargeknipt, en dan beginnen stikken. Uiteraard veel te laat aan begonnen, want alleen dat van Liesl is afgeraakt.
| Van Links naar Rechts: prinses Liesl, prinses Lore, prinses Hannah. |
| Lore |
| Hannah |
| Liesl |
En omdat de zon scheen toen we thuiskwamen en Lore nog het minst moe was van allemaal de prinsessen en koningen, mocht zij met mij nog even genieten van het creatieve bezig zijn:
Op straat spelen moet kunnen, vind ik. We zouden er meer voor moeten pleiten om maatregelen te nemen die dit mogelijk maken. Want zonder tuin, is de dichtstbijzijnde buitenspeelmogelijkheid: de stoep (en voor sommigen is dit ook de enige mogelijkheid)
En uiteraard horen daar altijd mooie foto's bij :)
Abonneren op:
Posts (Atom)