staying home

Dit is een mama-blog. Een blog over een mama die thuis blijft om haar drie kindjes te zien opgroeien en hen zelf wat waarden bij te brengen. Geen gemakkelijke keuze, die met heel wat rompslomp gepaard gaat. Gisteren kwam ik dit blog bericht tegen en: ik vond het heeeeeeel inspirerend.

http://charliemag.be/mensen/quality/

Lees deze tekst ZEKER een keer!
Want hoewel mijn situatie niet helemaal het zelfde is, is de basisgedachte erachter wel helemaal mijn ding!

 Al een tijd zit ik met gedachten in mijn hoofd die ik nog niet verwoord heb, maar die ik eigenlijk wel eens wil uitschrijven. (misschien heb ik dat toch al eens gedaan, maar nog niet met deze (voor mij) nieuwe inzichten).

 Toen lieve mini-3 zich aankondigde, ondertussen al meer dan een jaar geleden, nam ik de beslissing om thuis te blijven. ik was toen 26. (dus nog zo'n 10 jaar jonger dan de andere dame).
Zelfs voor ik deze beslissing effectief nam, voelde ik al de druk van de maatschappij over deze beslissing.
We zijn zogezegd geëmancipeerd, vrouwen mogen en moeten nu zelfs gaan werken, ze mogen deelnemen in sociale velden die vooral door mannen gedomineerd worden. Vrouwen mogen nu ook politie-agent of rechter worden en hun gezag telt ondertussen ook (in de jaren 50 was het wel anders).
Maar we zijn nu zover, dat als je ZELF kiest voor iets anders (dus niet gaan werken), je eigenlijk een beetje het gevoel hebt een freak te zijn. Ik zal het zelfs heel concreet maken.
- Ga je bij de gyneacoloog wordt er standaard elke keer opnieuw gevraagd: "Wanneer wil je stoppen met werken?" - "Euh, ik werk niet?"
- Als je bevallen bent en op nacontrole gaat: "Wanneer ga je terug werken?" - "Euh, voorlopig niet?"
- komt er babybezoek: "Ah, wanneer ga je terug werken? En wat doe jij juist weer?"
- familiefeesten, zoals kerst of verjaardagen of andere, een vraag die door veel tantes gesteld wordt: "Wat doe jij ook weer van werk?" - "voorlopig geen" - "Ah, en wat doe je dan heel de dag?"
- of een andere reactie: "Ah, en zou je niet willen werken? kan je niet aan de stad beginnen of in het onderwijs?"
- Ga je naar de klas van je dochter en kom je andere ouders tegen: "ah, ik werk daar of daar, wat doe jij?" - "Oh, ik werk niet" - volgt daar een bedenkzame blik op en de volgende reactie komt dan: "oh, dan ligt je huis er waarschijnlijk piekfijn bij!" (euh!!! niet, want ik heb dus geen opvang voor mijn twee kleinste, aangezien dat niet nodig is)

Ach, niet dat deze mensen het slecht bedoelen natuurlijk, maar het toont hoe ondertussen in onze maatschappij het werken met z'n twee zo ingeburgerd is dat een andere eigen keuze als heel bizar of buitenlands aandoet. Men gaat er van uit dat dit iets is voor mensen van Turkije bijvoorbeeld, waarbij de papa gaat werken en de mama thuis zit met 15 kinderen. (nog zo'n klassiek beeld dat nergens op trekt, want ik ken heel wat fantastische vrouwen met Turkse roots die iets heel anders bewijzen.)

Ik heb hierdoor steeds het gevoel dat ik me voor mijn keuze om thuis te blijven moet verantwoorden, verontschuldigen of verdedigen... Daarbij komt dat men ook vaak niet zo goed begrijpt dat ik hier bewust voor gekozen heb omdat ik dit echt wilde. Dat dit nu ook iets is wat mijn hele leven beheerst. En dit met de grootste liefde. Zo moest ik onlangs voor de lerarenopleiding een presentatie geven over mijn passie voor mijn vak. Ik heb een master, maar momenteel ligt mijn passie niet echt bij die master maar bij mijn kinderen. Tijdens de presentatie heb ik redelijk lang (volgens de feedback) uitgeweid over mijn 'thuis'werken en heb ik 'te weinig' (volgens de feedback) over de link van mijn master met mijn vakken in het onderwijs gebabbeld. Toch moet ik zeggen dat ik nu tijdens mijn ondertussen jaar en een half thuis meer heb geleerd dan in mijn 4 jaar universiteit. En dan vooral op vlak van vaardigheden.

Feedback ging in de zin van: 'maar je hoeft je niet te verdedigen voor je 'thuiswerk', je doet thuis evenveel waardevolle dingen, je doet thuis heel veel waardevol werk,... ' 'Je sprak weinig over je passie voor je vak'...
Oei, vreemd. ik sprak nochthans wel over mijn passie. Ik sprak over mijn kinderen, over het zoeken naar methoden om rond te komen met minder centen, over het zoeken naar ecologische en economische verantwoorde keuzes.

En toch... nog even op een rij... Ik ga niet werken, waardoor iemand mijn werk kan doen, ipv bijvoorbeeld een halve dag in de week bij mij te komen schoonmaken... ik weet niet wat of hoe, maar ik denk dat voor die persoon een fulltime job net iets beter is dan een halve dag in de week... Daarnaast geeft ik nu plaats in de kinderopvang voor iemand die de keuze niet kan maken om thuis te blijven. Sowieso, hoeveel zin heeft het om een job te doen waarbij je eigenlijk maar zoveel verdient als een klein bedrag meer als de kost voor kinderopvang voor 3 (2 fulltime in de creche en 1tje op school), en de kost voor een poestvrouw en de strijkdienst... dan kan ik het misschien gewoon lekker zelf doen.
Zo heb ik ook de tijd voor mijn kinderen, hoeven ze zich niet verwaarloosd te voelen en dus uit rebellie criminele activiteiten uit te voeren waarbij dat de maatschappij veel geld kost aan justitie en rehabilitatie (en aan onszelf ook). Daarnaast hoeven ze mij binnen 10 jaar niet te betalen omdat ik op ziekenkas zit omwille van een diepe depressie.
Ach ja, en nog zoveel andere kleine redenen...

jammer genoeg voel ik erg weinig steun. Van de maatschappij, de politiek, de overheid, een deel van de familie, sommige kennissen,...
Ik krijg geen inkomen meer, en er wordt verwacht dat ik en mijn kinderen toch een bepaald aantal dingen hebben of doen...  ach ja, maar dat vinden we niet erg :) We trekken ons dat niet aan :)

En ik ben er zeker van dat een aantal mensen niet akkoord zijn hiermee of met mijn ideeen hierover, maar dat is dan hun zaak. Al hoor ik natuurlijk graag hun argumenten.

Maar goed! Mijn keuze toont dat ik ZELF keuzes kan maken. onafhankelijk van zogenaamde feministische argumenten en zonder zogenaamde patriarchistische invloeden. Ik heb een onafhankelijke keuze gemaakt.

hmmmm, broooood!

 Wat is er lekkerder dan een brood dat net 15 minuten uit de oven is, als je het opeet? Niet zo veel :) (een super vers ijsje misschien). Dit brood was 15 minuten voor het middageten klaar en wat is er gesmuld geweest. Het is de eerste keer dat ik de all-in-one bloem van Aveve probeer en zelfs voor 'handgemaakt' en niet machinegemaakt brood, is dat toch wel nog altijd aan te raden. 7 euro en een klets voor 5 broden... cva wel nog :) (Er moet alleen nog water bij).

cadeautjes voor de nichtjes en neefje, deel 1

Mijn schoonzusje heeft net als ik 3 schatten van kindjes. 2 meisjes en een lief klein ventje. En dat lieve kleine ventje is een week voor mijn lief klein kleinste mini-mij-tje geboren.
En reeds een tijd geleden had ik beloofd dat ik voor die twee lieve meisjes ook es een rokje zou maken. Belofte maakt schuld.
Gisteren achter de naaimachine gekropen en vandaag afgewerkt. En natuurlijk heb ik meer gedaan dan alleen die twee rokjes maken. Dat lieve kleine neefje verdiende natuurlijk ook een cadeautje.
Een andere belofte die ik gemaakt had was dat ik een bloes van de schoonmama zou innemen (die was veel te wijd). En dat is ook gelukt.
En als kers op de taart nog een paar tetrawashandjes gemaakt... Aangezien zo natte doekjes hier aan de lopende band gaan, toch eigenlijk ook wat centjes kosten en natte tetradoekjes eigenlijk veel beter doen wat ze moeten doen dan natte doekjes, zonder toegevoegde parfums en zeep etc, hebben we er nog es 8 gemaakt uit 1 tetradoek. Het is zowel ecologischer als economischer. 

 Broekje voor het neefje...
En aangezien mijn kleinste mini-mij net een week jonger is dan het neefje, mocht zij proberen of het goed zat.
Het neefje is echter wel een grote baby, maar het zag er goed uit :)

patroon: de klim en klauterbroek van Kiind (http://kiind.nl/articles/171/Klimenklauterbroek.html gratis patroon). Wel aangepast: benen 10 cm langer gemaakt (was maat 72), en boordstof gebruikt en een rekker ingestoken bovenaan.
Stof: gehaald in de stoffenwinkel op de vrijdagsmarkt, met een soldenkorting. Maar is een heel leuk stofje, vind ik zelf.

zowel voor mijn oudste mini-mij als het middelste nichtje een omkeerbaar rokje gemaakt.
patroon: het omkeerbare rokje van band en lint.
Stof: eveneens speciaal uitgezocht in de stoffenwinkel aan de vrijdagsmarkt in gent.
en onderaan: witte biais, en witte biais met kant.
Voor het nichtje heb ik de rok iets langer gemaakt, aangezien zij op haar school zowieso geen rokken mag dragen die boven de knie komen. Eigenlijk is het zelfs zo dat de rokken minimaal onder de knie moeten zijn of langer. Dus als we willen dat de rokjes gedragen worden, houden we daar rekening mee :)

 De stofjes voor deze 2 rokjes waren van de 'MINIMALS' collectie van Poppy.

  De tetradoek die ik voor deze 8 washandjes gebruikte komt uit de hema dacht ik. Simpelweg eerst in 2, en dan elk deel in 4 gelijke rechthoeken, korte randjes omzoomen (is maar langs 1 kant nodig, want de andere kant is gezoomd van de fabrikant), en dan met de 'goede kanten op elkaar' aan de beide zijden toenaaien, nog afwerken met zigzag (ik heb geen overlock of zo, das veeeeeel te duur voor mijn budget), binnenstebuiten draaien en klaar. Voor de goede werking ervan, toch eerst even de wasmachine in en daarna klaar voor gebruik.
















Toch heerlijk als je zo fijn kan bezig zijn :)

broekje

Lang leve kringwinkels!
Een bloes in een minder mooi model maar met een leuke stof gekocht voor 40 cent (!!!!!!), en daaruit heb ik een broekje gemaakt, oftewel voor Hannah oftewel voor Lore, moet het nog passen.
en met een restje stof (nog altijd het aardbeistofje), kon ik er iets mooi van maken.
Dank aan het patroon van craft passion: http://www.craftpassion.com/2011/07/toddler-jersey-shorts-with-sewing-pattern.html/2, dat ik wel aanpaste naar eigen smaak en mogelijkheden. Ik wilde een broek met lange (en brede) pijpen,...
Misschien als ik nog eens zin heb, maak ik zo nog een rekker onderin, dat dat zo een 'baggy'-look krijgt... maar voorlopig ook al tevreden ;)

 Voor een allereerste broek vind ik het een mooi resultaat. als je natuulijk de broek scheef legt voor de foto, lijkt ze scheef :)

 met zakjes

en het zit super!

Ik vond daarbij ook nog een super mooi kleedje in de kringwinkel. Het is ook zelfgemaakt door iemand, maar ik vraag me stiekem wel af wie. Dochterlief wou toch het kleedje aan vandaag :) We zijn er alletwee fan van :)

Tricot enzo.

Hannah had heel veel hemdjes, maar heel veel in dezelfde, ondetussen te kleine, maat. Ze kan voorlopig nog wel even overleven, als we vaak genoeg (kunnen) wassen, strijken en plooien, maar in drukke weken zou het wel es krap kunnen worden. dus ik dacht: ik haal en lapje tricot en maak zelf hemdjes. Ik vond hiervoor een super leuk patroon bij Oon: http://oontje.blogspot.be/2013/12/het-van-katoen-ondergoed-patroon-vanaf.html



Dus ik vol goeie moed beginnen aan het marcelleke. eerste keer deftig met tricot gewerkt, (effectief online mijn verloren handleiding van mijn naaimachine opgezocht) en het ging redelijk goed. naden aan elkaar, omzomen onderrand,... ah: tweelingnaald nodig, nog nooit gedaan. Dus ik die tweelingnaald installeren en vol spanning en zenuwen dat een keertje proberen. Het ging redelijk goed. Tot net voor het einde een van de twee naaldjes brak op 1 van de weinige speldjes.

Vandaag dan maar een nieuwe besteld online. en eentje extra. Hopelijk komt die snel aan, dat ik kan afwerken ;) Het boxershortje zal dus ook voor later zijn.

Een tweede oud kapot rompertje van Lore tot T-shirt of hemdje omgetoverd. simpel, 10 min werk, en toch weer 'gerecycleerd'. Wegsmijten hoeft dus niet echt.

rompertje wordt T-shirtje

Sinds de geboorte van Liesl, ben ik er om verschillende redenen nog niet in geslaagd om nog eens wat tijd voor mezelf met mijn goede vriend 'Naaimachien' door te brengen. (heb tijd voor mezelf hoofdzakelijk gebruikt als bad-tijd, ipv snel snel een douche of dergelijke zaken). Maar vanavond is het gelukt, en uiteraard loopt de tijd altijd uit als ik met 'Naaimachien' bezig ben. Ik zal er later deze nacht of morgenvroeg waarschijnlijk enorm veel spijt van hebben (door slaaptekort, maar eigenlijk is dat de laatste tijd toch iets dat we meer dan gewoon zijn, Slaaptekort wordt stilaan ook onze viend :) ). Het was het toch waard.

Na mijn huisje klaar gemaakt te hebben voor het mini-samenkomst-familie-feest-dingetje voor de verjaardag van mijn man, mijn naaimachien uitgehaald. Hoofdzakelijk om 2 broeken (eentje voor Hannah en eentje voor mijn man) te repareren.

Maar daar lag ook nog een rompertje van Lore op mijn bureau/naaitafel. De knoopjes onderaan waren losgekomen, of het boordje met de knoopjes derop. Er zat dus een groot gat in, en eigenlijk maakte het niet zo veel meer uit of je het nu toe deed of niet. Maar omdat ik het toch wel een leuk rompertje vond, had ik wat moeite met 'wegsmijten'. (Ben daar eigenlijk tout court niet zo goed in)

Heb er dan maar de knoopjes afgesneden, en heb er een T-shirtje van gemaakt. Randje met zigzag gedaan, maar dat geeft zo een leuk effect als dat tricot is, en dan een vilten figuurtje uitgesneden, dat erop gespeld en dan met een heel fijne zigzag gestikt...

nog meer rokjes! lenterokjes! net een wei vol bloemetjes :)

Omdat ik tegelijk zo tevreden was over het patroon van het dubbelrokje, en tegelijk wel teleurgesteld dat het gemaakte rokje nog te groot bleek, en ik ondertussen nog altijd aan het 'wachten' ben op nummertje drie,... ben ik vandaag nog es aan de slag gegaan met de kleinere maatjes van het patroon.
Een rokje voor Hannah en eentje voor Lore, zelfde stofjes, maar andere afwerking (andere kleur draad, andere band, bij Lore nog een zakje, anders weet ik op den duur bij het strijken niet meer wie welk rokje had,... En die een maat verschil, maakt toch wel een groot verschil.






Uiteraard levert dat twee schitterend contente kindjes op. Voor Lore, die toch weer wat ziek is, en last lijkt te hebben van haar neus/adem, was het even een korte opkikker, tussen het knuffels nodig hebben door.

 Gelukkig had ik tussendoor wat hulp...

Gisteren hebben we ook een ijsdoos leeggegeten met zen allen, (hmm, lekker met wat verse ananas), deze in de vaatwas gestoken en vandaag was deze droog. Omdat ik een grote bak heb waar alle naaibenodigdheden inzitten, maar dat nogal ongeordend is, had ik een doos nodig voor linten, paspel-band en biaisband. En hoewel er daar heel mooie dozen voor op de markt zijn, ben ik van het principe: waarom een nieuwe doos kopen, als een ijsdoos even goed voldoet...
met 2,5 euro aan gekleurde siertape uit de action, heb ik de doos
samen met de oudste dochter versiert en voila: mooie, unieke doos :)