Tricot enzo.

Hannah had heel veel hemdjes, maar heel veel in dezelfde, ondetussen te kleine, maat. Ze kan voorlopig nog wel even overleven, als we vaak genoeg (kunnen) wassen, strijken en plooien, maar in drukke weken zou het wel es krap kunnen worden. dus ik dacht: ik haal en lapje tricot en maak zelf hemdjes. Ik vond hiervoor een super leuk patroon bij Oon: http://oontje.blogspot.be/2013/12/het-van-katoen-ondergoed-patroon-vanaf.html



Dus ik vol goeie moed beginnen aan het marcelleke. eerste keer deftig met tricot gewerkt, (effectief online mijn verloren handleiding van mijn naaimachine opgezocht) en het ging redelijk goed. naden aan elkaar, omzomen onderrand,... ah: tweelingnaald nodig, nog nooit gedaan. Dus ik die tweelingnaald installeren en vol spanning en zenuwen dat een keertje proberen. Het ging redelijk goed. Tot net voor het einde een van de twee naaldjes brak op 1 van de weinige speldjes.

Vandaag dan maar een nieuwe besteld online. en eentje extra. Hopelijk komt die snel aan, dat ik kan afwerken ;) Het boxershortje zal dus ook voor later zijn.

Een tweede oud kapot rompertje van Lore tot T-shirt of hemdje omgetoverd. simpel, 10 min werk, en toch weer 'gerecycleerd'. Wegsmijten hoeft dus niet echt.

mama-dag

de eerste moederdag met een kindje op school en met drie kindjes.
Op de markt heeft mijn lieve man met de kindjes kleine plantjes gekozen. natuurlijk heeft hij voor Liesl zelf gekozen in haar plaats. Wel fijn als ik niet alleen naar de markt moet.
David is overmorgen ook jarig. en dat hebben we ook gevierd. met familie, aardbeientaart en cheesecake met aardbeien.

Van Hannah kreeg ik ook nog een heel mooi bloemetje en een versje.
dat zijn de fijne dagen en momenten ;)

rompertje wordt T-shirtje

Sinds de geboorte van Liesl, ben ik er om verschillende redenen nog niet in geslaagd om nog eens wat tijd voor mezelf met mijn goede vriend 'Naaimachien' door te brengen. (heb tijd voor mezelf hoofdzakelijk gebruikt als bad-tijd, ipv snel snel een douche of dergelijke zaken). Maar vanavond is het gelukt, en uiteraard loopt de tijd altijd uit als ik met 'Naaimachien' bezig ben. Ik zal er later deze nacht of morgenvroeg waarschijnlijk enorm veel spijt van hebben (door slaaptekort, maar eigenlijk is dat de laatste tijd toch iets dat we meer dan gewoon zijn, Slaaptekort wordt stilaan ook onze viend :) ). Het was het toch waard.

Na mijn huisje klaar gemaakt te hebben voor het mini-samenkomst-familie-feest-dingetje voor de verjaardag van mijn man, mijn naaimachien uitgehaald. Hoofdzakelijk om 2 broeken (eentje voor Hannah en eentje voor mijn man) te repareren.

Maar daar lag ook nog een rompertje van Lore op mijn bureau/naaitafel. De knoopjes onderaan waren losgekomen, of het boordje met de knoopjes derop. Er zat dus een groot gat in, en eigenlijk maakte het niet zo veel meer uit of je het nu toe deed of niet. Maar omdat ik het toch wel een leuk rompertje vond, had ik wat moeite met 'wegsmijten'. (Ben daar eigenlijk tout court niet zo goed in)

Heb er dan maar de knoopjes afgesneden, en heb er een T-shirtje van gemaakt. Randje met zigzag gedaan, maar dat geeft zo een leuk effect als dat tricot is, en dan een vilten figuurtje uitgesneden, dat erop gespeld en dan met een heel fijne zigzag gestikt...

projectjes

ben nog stteds aan mijn granny-square dekentje bezig.... is veel werk. half uurtje per vierkantje en dan nog alles aan elkaar hangen.

zoals je ziet, we zijn er nog lang niet...
Nog een heleboel vierkantjes eraanhangen (deze die ik al heb) en nog een heleboel bij maken, om er een mooi deken van te maken dat ook groot genoeg is, en dan nog alle draadjes wegwerken.

Ik heb onlangs een super leuke site gevonden met een heleboel leuke steken en een mooie uitleg. (wel in het engels). Na mijn granny-projectje ga ik er hier eens een paar van proberen, als ik al zolang zal kunnen wachten.
http://newstitchaday.com/crochet-stitchionary/

En natuurlijk zit er in mijn hoofd nog vanalles anders klaar dat ik graag wil verwezenlijken...

aan mama

Lieve mama,

Binnenkort is het moederdag, en traditioneel het moment om je mama te bedanken voor alles wat ze doet. Al ben ik er van overtuigd dat dit op elk moment in het jaar kan en moet. En hoewel ik het niet zo vaak als zou moeten met zoveel woorden zeg: mama, hoe doe je dat allemaal! Dank je wel!

Hoewel onze boterhammen niet minder kruimelden dan die van mij kinderen, lagen er bij jou zelden kruimels op de grond.
Hoewel wij niet minder botsingen hadden met elkaar als mijn kinderen, vond jij toch de tijd om tussen het 'branden blussen' door, heerlijk eten te maken en het huis schoon te houden
Hoewel onze modder en regenvoeten even vuil waren als die van mijn kinderen (en mijn man), en wij zelfs met meer waren, konden we bij jou toch altijd van de vloer eten.
Hoewel wij even veel aandacht van je vroegen, als mijn kinderen van mij nu vragen, leek jij altijd energie over te hebben om met ons te spelen en dingen te tonen en te leren.
Hoewel wij even vaak pijntjes en verdrietjes hadden, had jij altijd tijd om onze tranen te drogen en problemen op te lossen.

Jij leek altijd tijd, energie, organisatie,... genoeg te hebben om alles perfect te hebben... Hoe deed je dat? En hoe doe je dat nu nog altijd?
Hier lijkt het wel of er altijd kruimels op de vloer liggen, ik zie altijd wel ergens weer stof liggen, ik lijk op het einde van de dag geen energie meer over te hebben om mijn strijk te doen,... Ik lijk er niet in te slagen om iets in mijn huisje te doen, zonder dat ik om de 5 minuten moet stoppen om brandjes te blussen of tranen te drogen.

Pas nu besef ik hoeveel je deed en doet. Hoewel ik dat misschien wel lieg. We wisten als we pubers waren waarschijnlijk ook wel hoeveel je deed, en hoeveel energie en tijd dat kost(te), maar het is pas nu ik zelf kinderen heb, dat ik bewust besef wat het was met ons allen. Ik kan eigenlijk niet genoeg zeggen hoe fantastisch ik het nu vind en hoe dankbaar ik ben.

Welkom Liesl

Op 11 april is mijn 3de dochtertje Liesl geboren

Het was een erg zware bevalling (zo'n 27 uurtjes), na een inductie. Zoals ik al eerder tegen een aantal mensen zei: laat je nooit inleiden als je niet moet. Ze was er helemaal nog niet klaar voor, blijkbaar. Maar alles is uiteindelijk goed afgelopen en een wolk van een meisje kwam ter wereld en vervoegde ons gezinnetje.

De doopsuikers hebben we deze keer niet zelf gemaakt. De zeepjes ruiken super lekker. De sleutelhangers voor de kindjes hebben we wel zelf in zakjes gestoken, afin, mijn mama heeft ons daar bij geholpen. De kaartjes heb ik wel opnieuw volledig zelf ontworpen, en met wat hulp van 2 vriendinnen volledig zelf gemaakt. Ik ben er wel trots op, en ik moet mijn vriendinnen ook bedanken!

Ze doet het super. Ze slaapt goed, ze eet goed, en ze heeft veel knuffels nodig. Ze is onze kleine meid. En onze grote meisjes lijken ineens weer zoveel groter.

En hoewel ze allemaal goed slapen en goed eten en heel flink zijn, hebben we plots wel wat meer werk. Het gaat wel vlotter, nu ik mijn dikke buik kwijt ben, maar toch is het best vermoeiend. vooral omdat ze zoals vernoemd veel knuffels nodig heeft (zoals elke baby uiteraard) en ze om de zoveel tijd toch een flesje nodig heeft. We kunnen ondertussen toch al 4 nachten zo'n 5 a 6 uurtjes slapen. Een record, tegenover haar zusjes, die dat na 5 weken deden (wat ook al snel is).

Ondertussen zijn onze werkjes in gebruik:

Een tip kan ik jullie wel meegeven: het wikkeldeken dat ik maakte is eerder aan de krappe kant. Ze was al redelijk groot bij de geboorte (52 cm, doordat ze 2 weken later dan uitgerekend geboren was) en groot als kool. Nu, op zo'n 3 weken, wordt het wat krap om haar er echt in te wikkelen. Tip voor iedereen die het ook wil maken: misschien iets groter? Verder wel echt handig!
Het fleece-katoen deken is echt geweldig. Lekker warm en super zacht.
Het zakje om pampers en doekjes etc in te doen is ook geweldig leuk en handig. Ook al veel gebruikt.

het mutsje dat ik gehaakt heb voor bij de geboorte was al meteen van in het begin te klein. Misschien te kleine haaknaald en te dunne wol? Ondertussen is haar hoofd ook nog es zoveel groter geworden. misschien es uitzoeken of ik dat mutsje kan opnieuw doen, maar dan groter?
Het mutsje is ondertussen omgedoopt tot poppenmutsje. Dus zeker niet 'verloren'.

Hopelijk binnenkort nog eens wat tijd voor mezelf?
En ondertussen genieten we gewoon van het bezig zijn met de kindjes en al de familie-aangelegenheden die er aankomen (verjaardagsfeest, pasen, babyfeestje, ... )

een mutsje

Na nog maar eens een rustige nacht en dus een dag dichter bij 'noodzakelijk' inleiden van de bevalling, toch nog even mijn haaknaalden genomen.
Baby's verliezen veel warmte langs het hoofd (een algemene waarheid, wetenswaardigheid) en dus zeker bij mini-baby's is het ook in de zomer aangewezen toch iets op het hoofd te hebben. Het is trouwens zo dat het eerste wat ze doen in het ziekenhuis voor ze wegen etc, is de baby een mutsje aandoen :)
dus: ik neem het vannacht/morgenvroeg mee naar het ziekenhuis en leg het daar klaar naast de weegschaal, zodat ze het meteen kunnen gebruiken, ipv zo een afgeknipte kous of zo iets :)

patroon:
http://lindevrouwsweb.blogspot.nl/2011/08/baby-mutsje.html

hopelijk is het groot genoeg (zie dat het een kindje met een gigantisch hoofd is)
Nu nog wat rusten zodat we morgenvroeg om 6 u in het ziekenhuis kunnen zijn, en zorgen dat we niet vergeten onze SD kaart in onze camera terug te steken :)

Tot binnen paar dagen. Als we geluk hebben begint het deze nacht toch nog vanzelf, als we een beetje minder maar toch nog een beetje geluk hebben, gaat het inleiden vlot en wordt hij/zij toch morgen geboren. Als we pech hebben, gaat het zoals bij Hannah en is het voor vrijdagavond of zo.
In ieder geval: ik zal toch de eerste dagen van dit nieuw leventje genieten denk ik, voor ik jullie terug zie :)  En gebruik maken van de gemakken en de service en rust van de materniteit. (niet moeten koken, opruimen,.. )

Wish us luck :)